۷ سپتامبر ۲۰۲۶ - بر اساس یافته‌های پژوهشی ارائه شده در کنگره انجمن تنفسی اروپا (ERS) در بارسلون اسپانیا، تزریق «سماگلوتاید» که برای درمان دیابت و کاهش وزن استفاده می‌شود، می‌تواند حملات آسم را تا ۴۰ درصد کاهش دهد.

این مطالعه تحت هدایت پروفسور کلوئی بلوم، دانشیار بالینی اپیدمیولوژی تنفسی در مؤسسه ملی قلب و ریه در ایمپریال کالج لندن (انگلستان) انجام شده و توسط دکتر بوئی لی ارائه گردید.

آگونیست های گیرنده  GLP-1به‌طور گسترده برای درمان دیابت نوع ۲ و چاقی استفاده می‌شوند. تحقیقات پیشین نشان داده اند که این داروها ممکن است دارای اثرات ضدالتهابی باشند و پیامدهای مرتبط با عملکرد ریه را بهبود بخشند؛ با این حال، پیامدهای مربوط به آسم و COPD(بیماری انسدادی مزمن ریوی) تاکنون به‌عنوان پیامدهای مورد بررسی در کارآزمایی‌های بالینی داروهای  GLP-1گنجانده نشده بودند.

پروفسور کلوئی بلوم، گفت: «ما قصد داشتیم با استفاده از سوابق سلامت در دنیای واقعی، بررسی کنیم که آیا افراد مبتلا به آسم یا  COPDکه درمان با آگونیست‌های گیرنده  GLP-1را آغاز کرده‌اند، حملات حاد تنفسی کمتری دارند یا خیر.»

پژوهشگران با استفاده از سوابق پزشکی الکترونیک انگلستان، چهار مطالعه موازی انجام دادند که هر کدام بین ۲۰,۰۰۰ تا ۲۲,۰۰۰ نفر را بررسی می‌کرد؛ این افراد مصرف یکی از داروهای گروه آگونیست های گیرندهٔ  GLP-1یا نوع دیگری از داروهای دیابتی به نام «سولفونیل‌اوره‌ها» را آغاز کرده بودند.

محققان دریافتند افرادی که مبتلا به بیماری‌های مجاری هوایی مانند آسم و  COPDهستند و برای آن‌ها درمان‌های  GLP-1تجویز شده است، در مقایسه با افراد مشابهی که داروهای دیابتی دیگری دریافت کرده بودند، حملات آسم و دوره های تشدید  COPDکمتری داشتند.

دکتر بلوم توضیح داد: «این اثر در مورد سماگلوتاید قوی‌تر بود، به‌ویژه در افراد مبتلا به آسم؛ جایی که به نظر می‌رسد استفاده از سماگلوتاید با کاهش نزدیک به ۴۰ درصدی در حملات آسم همراه است. سماگلوتاید همچنین منجر به کاهش ۲۰ درصدی در حملات حاد  COPDشد.»

او معتقد است برای افرادی که مبتلا به بیماری‌های مجاری هوایی هستند و به‌دلیل چاقی یا دیابت نوع ۲، در حال حاضر واجد شرایط دریافت آگونیست‌های گیرنده  GLP-1می‌باشند، این نتایج نشان می‌دهد که این درمان‌ها ممکن است فواید تنفسی اضافه‌ای نیز داشته باشند.

او تصریح کرد: «یافته‌های این مطالعه امیدوارکننده است، اما این نتایج نباید به‌تنهایی باعث تغییر در تصمیمات درمانی شود. افراد مبتلا به آسم یا  COPDنباید خارج از دستورالعمل‌های فعلی تجویز دارو، صرفاً برای بهبود وضعیت ریوی خود، درمان با آگونیست‌های گیرنده GLP-1را آغاز کنند. اگرچه این یافته‌ها نشان می‌دهند برخی از افرادی که این داروها را مصرف می‌کنند ممکن است حملات تنفسی کمتری داشته باشند، اما این موضوع نیاز به تأیید در کارآزمایی‌های بالینی دارد.»

دکتر الکساندر ماتیوداکیس، رئیس گروه فارماکولوژی و درمان مجاری هوایی در انجمن تنفسی اروپا و مدرس ارشد پزشکی تنفسی در دانشگاه منچستر (انگلستان) که در این تحقیق مشارکت نداشته است، گفت: «چاقی و اختلال عملکرد متابولیک در بیماری‌های مجاری هوایی شایع هستند و اغلب به‌عنوان مشکلاتی که می‌توان و باید به آن‌ها رسیدگی کرد، کمتر مورد توجه قرار می‌گیرند.»

او افزود: «این یکی از بزرگ‌ترین مطالعات دنیای واقعی برای بررسی رابطه آگونیست‌های گیرنده  GLP-1و بیماری‌های مجاری هوایی است و یکی از اولین مطالعاتی است که بررسی می‌کند آیا اثرات این داروها در انواع مختلف آگونیست‌های GLP-1 متفاوت است یا خیر. این مطالعه بر ضرورت در نظر گرفتن سلامت متابولیک به عنوان بخشی از مراقبت‌های تنفسی تأکید می‌کند. همچنین از این استدلال حمایت می‌کند که باید پیامدهای تنفسی، مانند حملات آسم و حملات حاد  COPDرا در کارآزمایی‌های آینده درمان‌های متابولیک گنجاند.»

دکتر ماتیوداکیس، گفت: «ما به کارآزمایی‌های بالینی نیاز داریم که پیامدهای تنفسی از جمله حملات آسم، دوره های حملات حاد COPD، عملکرد ریه، علائم و کیفیت زندگی را شامل شوند تا تعیین کنیم آیا درمان‌های متابولیک می‌توانند به بخشی از یک رویکرد گسترده‌تر و شخصی‌سازی‌شده‌تر برای مدیریت بیماری‌های مجاری هوایی تبدیل شوند یا خیر.»

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20260907/GLP-1-treatment-linked-to-4025-fewer-asthma-attacks.aspx